Graancirkel beleving te Oudenbosch

Het fenomeen graancirkel heeft mij van begin af aan geboeid, raakt direct het innerlijk Weten en geeft ontroering rond het Hart. De afgelopen weken kwam ik geregeld terecht op de website van Robbert van den Broeke, alwaar ik vernam dat er op 25 april en op 7 mei 2015 een graancirkel was geformeerd, in een grasveld in het buitengebied van Oudenbosch.

Heldere foto’s op de website toonden de prachtige symbolen met waardevolle boodschappen voor mensheid. Al geruime tijd koester ik de wens om in Engeland graancirkels te bezoeken. En nooit kwam in mij op om dat gewoon hier, in Nederland te doen! Tot twee weken geleden… Afgelopen zondag was het zover; samen met mijn man en de hond reden wij in de ochtend naar de Langenweg in Oudenbosh.

Wegwijzers

Met de i-pad in de hand zochten wij naar het juiste veld. Vanuit de auto zagen wij een groepje fietsers staan, tegenover het veld waar ze zich zouden bevinden. Met een hart en geest vervuld van intentie om de gewas-symbolen te beleven, nam ik zomaar aan dat deze mensen ook op zoek waren naar de cirkels! Dat bleek niet zo te zijn. Enkelen waren wel verbaasd dat er al weer cirkels waren en ze zeiden er nog nooit een te hebben gezien. Een van hen zag de contouren van een cirkel vanaf de weg. Hij wees ernaar, waarna de mensen opnieuw verder fietsten, zoals je iemand de weg wijst om vervolgens de eigen route te vervolgen. In dankbaarheid dat zij met ons meedachten, besloten wij het veld in te lopen.

voelde bijna te onvoorstelbaar om waar te kunnen zijn.

Eenmaal in de gewascirkel aanwezig was er in mij niets dan Aanwezig zijn, gewaar zijn. Het weten dat buitenaardse wezens, via lichtbollen, op deze wijze met ons communiceren in Liefde voelde bijna te onvoorstelbaar om waar te kunnen zijn. Zó dichtbij, ze waren en zijn in dat veld, aanwezig. De levende andere wezens uit een ander zonnestelsel waren en zijn daar, aanwezig. Daar, waar ik ook was.

Hoewel de boer het gras had gemaaid, waren de cirkels nog zeer wel waarneembaar.Voorzichtig, stap voor stap liep ik in de cirkels, in de formatie, zakte door de knieën, mijn hand voelend aan het zorgvuldig terneer gelegd gras.  Verwonderd, dit nu ECHT zelf gewaar te kunnen zijn. Zo dichtbij te voelen, dat wezens van een ander zonnestelsel hier aanwezig zijn. Nu, navoelend is er nog steeds een deel in mij dat het onwerkelijk laat zijn, terwijl essentie enkel verwonderd en vol eerbied is.

Er welde een angst op in mij, over de neiging tot

onverschillig laten, die in mensheid aanwezig is.

Ik werd mij bewust dat het  zonnestelsel waar ik in dit leven leef, evengoed waardevol is. Er is geen behoefte het ene zonnestelsel te eren boven het andere. Enkel, deze ontmoeting tussen wezens van twee verschillende zonnestelsels laat als vanzelf de ruis van de Aardse dagelijkse-werkelijkheids-geest tot rust komen, zodat je volledig in het hartsbewustzijn aanwezig kunt zijn. Je gaat voorbij beperking, voorbij conditionering naar eindeloos bewustzijn. Er was verbazing in mij (en ook begrip), dat het groepje mensen op de fiets de graancirkel weg wuifde als iets dat niet nodig was aandacht aan te besteden. Een enkele hardloper kwam voorbij, een enkele auto, een vliegtuigje vloog over… en verder was er niemand te bekennen.

Er welde een angst op in mij, over de neiging tot onverschillig laten, die in mensheid aanwezig is. Hoe kun je hier nu geen oog voor hebben? Hoe kun je nonchalant dit fenomeen weg wapperen? Een bezoek van wezens uit een ander zonnestelsel dat ons boodschappen schenkt uit Liefde over Liefde, onvoorwaardelijke Liefde. Door het aanwezig zijn van onverschilligheid in mensen, komt het op mij over alsof het geen bestaansrecht zou hebben. Het houdt de gevestigde  orde in stand. Het leven vanuit beperking, vanuit de gevangen geest.

Het beleven van de cirkels laat deze angst goed in mij voelen. De angst van het in stand houden van de bestaande systemen op alle terreinen: onderwijs, medische ondersteuning, financiële wereld, economie, media etc. Angst voor het feit dat alles binnen de kaders van kort-zichtigheid, binnen perken gehouden wordt. Ik erken en verwelkom volledig deze angst in mij. Ik neem waar dat er een angst  is om terug te vallen, alsof mijn bewustzijn zou opgaan in de heersende mening van het maatschappelijk collectief. Dit doorvoelend en loslatend, laat Liefde vloeien naar alle levende wezens opdat het einde van (veelal nog onbewust) lijden voor allen voorbij zal zijn en allen Wetend worden. Opdat door groeiend bewustzijn de beperkingen doorbroken zullen zijn.

Dan móet er toch een veel grotere Kracht

zijn die ons draagt, beschermt en koestert.

Voorbij deze angst ervaar ik in mijzelf verwondering, weten, in-verbinding-zijn met mijZelf en al wat mij omringt.  De natuur ziend in haar sprankelende frisheid, de vogel zwevend op de wind, de eendjes een voor een het vennetje in glijdend … voel ik Liefde stromen door mijn aderen. Ik kom oog in oog met de kwetsbaarheid van een bramen-bloesembloempje, dat zich volledig opent en zo onbeschermd lijkt tegen weer en wind. Dat het dit bloempje lukt om vrucht te worden! Dan moét er toch een veel grotere Kracht zijn die ons draagt, beschermt en koestert. Een eindeloze energie die onze kern doorstroomt en vormt. Die ons met elkaar verbindt in Eenheid. Wij zijn vele, vele, vele malen groter en grootser dan onze aardse verschijning ons laat zien. Vanuit dit gewaar zijn, in Liefde, kijk ik hoopvol en vol vertrouwen naar waar wij nu verblijven en zie de Nieuwe Aarde aanwezig zijn in haar volle glorie. Ik zie dit bevestigd als ik langs een basisschool wandel en een dochtertje liefdevol tegen haar vader hoor zeggen: ‘Kom maar papa, kom maar mee’, terwijl ze hem voorgaat het schoolgebouw in.

geef ik mij volledig over aan het samenspel 

van kosmische energieën en de Aarde

Terug naar zondag, in het veld. Ik liep naar de tweede formatie, die mij nog meer aantrok dan de eerste, achter in het veld. Stil, stilte, verstilling. Kracht, helende Liefde-kracht. Stap voor stap, dan door de knieën, het zorgvuldig terneer gelegd gras voelend. In de achterste cirkel leg ik mijn lichaam neer, op de rug, armen en benen wijd gestrekt, geheel ontspannen. Ogen zacht gesloten, adem nauwelijks waarneembaar. Ik voel sensaties bij mijn hoofd, bij het achterhoofdsgat, in mijn hoofd, sommige plekken in het lichaam. Volledig bewust van WAAR ik ben, in verbinding met ander zonnestelsel, geef ik mij volledig over aan het samenspel van kosmische energieën en de Aarde, waartussen wij als mensen kanaal mogen zijn. Zo mijzelf geopend, toegankelijk om te ontvangen.

Op de terugweg in de auto voelde mijn hoofd vervuld van zegening. Kon mijn ogen niet openhouden en heel dicht bij mijzelf bleef ik waarnemen en voelen en liet de ruimte aan de energieën om hun werk te doen.

Bijzonder, zeer bijzonder, dit te beleven. En het werkt door in  bewustzijn. Dank aan Robbert die zijn leven met liefdevolle toewijding wijdt aan het ontvangen en uitdragen van boodschappen uit de kosmos op diverse wijzen. Op zijn site las ik hoe gewascirkels tot stand komen en wat de primaire functie is, naast het afgeven van de boodschappen in Liefde aan mensheid. Op www.robbertvandenbroeke.nl vind je foto’s van de gewascirkels en de betekenis en boodschap van de symbolen. In dankbaarheid en in eerbied verblijvend,

Liefdegroet,

Christien

 

 

 

Wakker worden naar wakker-zijn

Telkens weer, wanneer je ontwaakt uit de slaap en de zintuigen zich opnieuw openstellen, is een nieuw moment van leven geboren.

Een nieuwe dag is aangebroken, met nieuwe mogelijkheden, nieuwe kansen, nieuwe uitdagingen: een nieuwe dag die geheel opnieuw ervaren mag worden. Wat een feest!

Ook al is er gelijkenis met de dag ervoor; alles is nieuw. Immers, deze dag heb je nog niet geleefd. Deze dag ken je nog niet en je weet niet werkelijk wat je te wachten staat, hoe alles zal verlopen en hoe je het  ervaren zult.

Zo beschouwd, begint elke dag met een schone lei, met een leeg blad, en zal de invulling ervan zich geleidelijk ontvouwen.

Na het wakker worden uit de slaap, kunnen we wakker worden in het besef van de Nieuwe Dag, door met een open geest, naar het leven te zien, als ware het de eerste keer van aanschouwen.

De geest zal vol verwondering zijn over de vogel zwevend in de lucht, over de boom die met haar takken naar de hemel reikt, over de voeding die je tot je neemt, over de dierbaren om je heen, over het lichaam dat je ziel bewoont…

Wakker geworden in een open geest, zullen wij door de poort gaan naar wakker-zijn. Nu zullen wij kunnen voelen en ervaren dat alles met alles verbonden is. Dat alles energie is; sprankelende energie die haar oorsprong heeft in Liefde.

Alles is in essentie Liefde; zuivere Liefde die resoneert met vibraties als zuiverheid, oprechtheid, dankbaarheid, aanvaarding. Ook angst is in essentie zuivere Liefde. Het is tot angst vervormde Liefde. Precies zoals stoom en water, vervormingen zijn van dezelfde essentie.

Niets en niemand staat op zichzelf; alles loopt in elkaar over en beïnvloedt elkaar. Dit gelovende en wetende; laten wij elkaar dan benaderen vanuit een open geest. Laat elke ontmoeting nieuw zijn, als een schone lei, waarin alles zich ontvouwen kan.

Een liefdevolle nieuwe dag,

Christien

 

 

Communiceren in afstemming met elkaar, hoe doe je dat?

Een, met het eenheidsbewustzijn, is communiceren een fluitje van een cent. Dan is er volledige afstemming, direct begrip, een en dezelfde gedachte. Echter, omdat wij in een lichaam leven, zijn wij deels afgescheiden van het eenheidsbewustzijn. Gewoon, omdat een deel van het volledige potentieel dat wij zijn (het Hogere Zelf), niet in ons lichaam is. Zou ons volledige energiepotentieel in het lichaam aanwezig zijn,  zou dat de dood van het fysieke lichaam betekenen. Dan zijn wij namelijk weer samengevoegd in het  eenheidsbewustzijn, waar geen fysieke lichamen zijn. Het fysieke lichaam is materie, die hoort bij de planeet Aarde. In eenheidsbewustzijn, leggen wij het fysieke lichaam af en zijn wij Geest of lichtlichaam.

Als mens zijn wij wel in staat om ons Hoger Zelf volledig samen te voegen als wij in diepe meditatie zijn, in de staat van eenheidsbewustzijn. Dan ervaren wij EENzijn met ons volledige Zelf en tegelijk met het AL. Immers het Zelf en AL zijn EEN en dezelfde. In deze staat communiceren wij telepathisch en is er directe afstemming.

Hier zijn woorden nodig

Levend in het lichaam, en niet verkerend in EENheidsbewustzijn, hebben wij woorden nodig om met elkaar te communiceren. We maken afspraken, we plannen, we delen met elkaar. En terwijl we dit doen, kunnen in de mind tal van gedachten, ideeën, meningen en overtuigingen rondzwerven, die de communicatie kunnen verstoren. Dit noem ik: innerlijke ruis. Veelal gebeurt dit onbewust en realiseren wij ons niet dat dit gaande is. Het belet ons in zuivere communicatie te zijn en samen te werken in een open en verfijnde afstemming.

Echter, wanneer we ons helder bewust zijn van de innerlijke ruis en dit in onszelf in aandacht waarnemen, zal er iets magisch gebeuren. Daar kom ik iets verder in dit artikel op terug.

De toon raakt aan overléven

Wat kan er zoal plaatsvinden in de interne communicatie, ofwel in de innerlijke ruis? Het collectieve lagere bewustzijn, waar we in onze evolutie naar zijn afgezakt (dit was ook Goddelijke intentie, naar mijn visie) stroomt door ons heen. Dit bewustzijn is heel alert afgestemd op óverleven. De toon waarop iemand communiceert, raakt meteen aan een overleving. Een boze toon, een bestraffende toon, een waarschuwende toon, een verwijtende toon. Het is de toon, waar wij op re-ageren, vaak méér nog dan de inhoud. Het kan ook vóórkomen, dat iemand voor je gevoel een verwijtende toon aanslaat, maar de ander het niet met die intentie heeft gezegd. Het gevoel was aanwezig in jou als ontvanger en je re-ageert vanuit de stemming die in het moment in je aanwezig is. Al dit, maakt communicatie lastig en onoverzichtelijk.

Wat kun je doen om de communicatie te zuiveren van innerlijke ruis? Om te beginnen: je bewust zijn dát deze ruis zich afspeelt in jou. Steeds wanneer je weerstand in jezelf voelt opkomen, neem je deze serieus. Je blijft met aandacht bij deze weerstand in jou. Je blijft met aandacht bij de gevoelens en kwetsuren in jou. Wat er dan bijna automatisch gebeurt, is dat de mind gaat opspelen. De mind gaat er van alles bijhalen; gebeurtenissen uit het verleden, bevindingen, meningen enz. Ook hier blijf je in aandacht bij, als een aandachtige waarnemer. Tijdens dit aandachtig waarnemen, alsof je naar een film kijkt, zal er iets magisch gebeuren. Jij bent in aandacht bij de innerlijke film en nu toont zich de Goddelijkheid. De Goddelijkheid voegt zich bij je en neemt de innerlijke ruis weg. Ze verpulvert het en het lost op, zodat je geen pijn meer ervaart. Nu ben je vrij van pijn en kun je je opnieuw wenden naar de buitenwereld, waarbij je doorstroomd zult zijn van nieuwe communicatie: helder afgestemd en synchroon met de ander.

Bewust leren worden van innerlijke ruis

Je kunt jezelf bewust leren worden van de innerlijke ruis, door haar te uiten naar degene met wie je in communicatie bent. Echter, hiervoor is het van belang dat je gehoord kunt worden. Dat de ander zich niet aangevallen voelt door hetgeen jij uit. (wanneer je steeds spreekt vanuit ‘hoe jij het ervaart’ zal er  geen reden zijn voor de ander om zich aangevallen te voelen.) Je kunt hiervoor ‘spreek- en luistertijd’ aanvragen bij elkaar. Je vraagt of de ander zich open wil stellen voor je, en wil luisteren naar wat je wilt overdragen over hetgeen zich afspeelt in jou. Door de innerlijke beleving te benoemen, en door ook in het lichaam te voelen waar je spanningen  of andere fysieke sensaties waarneemt en hoe de lichaamssensaties voelen, ga je steeds bewuster jezelf herkennen in alle facetten.

Elk mens kent zwakke plekken in innerlijke ruis. Iemand die snel jaloezie ervaart, zal hierop vaak getriggerd worden. Immers, het is een zwakke plek en die kan gemakkelijk geraakt worden. Door dit keer op keer met aandacht waar te nemen, zal de Goddelijkheid telkens weer voorbij komen om de geestelijke pijn opnieuw te verpulveren en de lichamelijke spanning tot ontspanning te brengen.

Wanneer je dit blijvend doet, keer op keer dit serieus neemt, zal de pijn sneller worden opgelost en ben je sneller in de gelegenheid om vanuit vrijheid en Goddelijke doorstroom te handelen.

Tevens is het een goed idee om met regelmaat oefeningen te doen waarbij je jezelf bij kalmte brengt, ook als er op dat moment niets innerlijk in de weg zit. Bijvoorbeeld via ademoefeningen of meditatie kun je jezelf bij kalmte, vrede en innerlijke rust brengen. Hoe meer je in deze staat kunt zijn, des te gemakkelijker zal het voor je zijn om de innerlijke ruis tot heling te laten brengen.

Graag wil ik nog benadrukken dat het echt van belang is, dat je je niet laat meeslepen door de innerlijke wereld en de trucages van de mind. Zie het als iets, het collectieve lagere bewustzijn, dat nu eenmaal door mensen heen stroomt. Blijf in aandacht die waarnemer. Blijf kijken en nodig God bewust uit om haar werk te doen. Blijf op een afstandje waarnemen wat er in je verandert. Wat er verandert met de geestelijke kwetsuur, wat er verandert met de spanning- of pijnplek in je lichaam.

Mocht je je toch laten meeslepen, dan raak je gevangen in de illusie die het leven is. Je denkt dat de innerlijke ruis en de mindsetting waarheid zijn. Maar dat is niet zo. Het is illusie; hier gaat het leven niet over. Het is allemaal afleiding, om ons daadwerkelijk vanuit een bewuste vrije wil de weg naar GOD, naar Eenheid, terug te laten vinden. Onze ZIEL wil die weg gaan en de mens kiest uit vrije wil, óm die weg te gaan. Dus, word heel stil en luister naar die innerlijke stem van het GEWETEN, van de ZIEL, en je weet welke weg te volgen.

Het HART zal opbloeien

De oefening beschreven in dit artikel, met aandacht het innerlijk en het lichaam waarnemen, bevrijdt ons van emotionele kwetsuren.   Het maakt de doorgang vrij voor het Hogere Zelf (de Goddelijkheid), zodat patronen die zich als een vast programma in je hersenen hadden gegroefd, zullen verdwijnen en transformeren naar synchroon afgestemde communicatie. Vanzelf zal het HART opbloeien. Bevrijd van de pijn in onszelf, is er eindelijk ruimte om ons te richten op de ander. Om ons heel-emaal open te stellen voor de ander en ook vanuit ons HART van de ander te houden. Onvoorwaardelijk kunnen wij nu van anderen houden, omdat wij ons verbonden voelen van HART tot HART.

Nu vloeit de communicatie in afstemming tot elkaar, in zuiverheid en zullen wij handelen en scheppen in Liefde, naar wat ons allen dient.

In Liefde,

Christien

 

 

 

 

 

 

Concentratie gevraagd

Als kind speelde ik veel buiten en genoot van  het vrij kunnen bewegen met het lichaam waar ik in woon. Zodra ik iets verlangde te doen, waarvan ik niet wist of mijn lichaam dit zou kunnen, zei ik tegen mijzelf: ‘als ik mij goed concentreer, kan ik het het’. Ik stemde mij in aandacht af op de beweging die ik wilde maken en op mijzelf. De energievelden kwamen heel dicht bij mij en ik trok mij in mijzelf terug. En dan gebeurde het gewoon! De wil-in-mij liet mijn lichaam in actie komen, dat zich feilloos afstemde op de beweging. En zo kon ik rondjes draaien op een stang, twee meter hoog in de lucht.  Ik ging erop zitten, een been links en een rechts, een hand hield ik vóór mij vast en een achter mij, om vervolgens het lichaam linksom te laten vallen. En zo kon ik ook hoge  en verre sprongen maken, en in de bocht van het springtouw springen, en precies op tijd mijn racket naar voren brengen met tennis en zonder te kijken een perfecte pass geven tijdens een hockeywedstrijd.

Is het niet geweldig? Dat het lichaam dit gewoon allemaal kan? Dat het lichaam , zonder denkactiviteit en enkel in geconcentreerde afstemming, haar intelligentie laat stromen zodat het juiste gebeuren zal? En als de beweging niet lukte, wist ik ook meteen dat de oorzaak lag in afleiding. Ik was niet optimaal geconcentreerd; er waren gedachten binnengeslopen. Of er was re-actie geweest op iets van buitenaf, waar mijn aandacht zich op richtte.

Het woord con-centreren, kwam afgelopen dagen helder in mijn bewustzijn. Voor mij klinkt dit woord als GOUD: con-centreren, wat letterlijk betekent: samenbrengen in het midden. Je brengt alle energie en bewustzijn naar je midden, waar het zich samenvoegt in één punt. Het punt van opperste concentratie, van stilte, kalmte, vrede, alwetendheid. Hier smelt samengebrachte energie samen met het AL-bewustzijn. Hier, in dit punt is AL aanwezig. Dit is wie wij werkelijk zijn, het werkelijke LEVENbewustzijn. De BRON, de Schepper. Wanneer ik mijn intentie in concentratie samenbreng in dit punt, kan ik realiseren. Dit is het bewustzijn waaruit al het scheppen voortkomt. Het ware scheppen, dat via mijn wil, uit de Bron geschapen wil worden.

Het woord concentratie kwam weer in mijn bewustzijn en gedachten in mij dachten: wat is dit een pracht woord. En waar is het al die tijd gebleven? Wat was ervoor in de plaats gekomen? En als antwoord op die vraag, ontving ik de woorden: focus, nu, aandacht, authenticiteit. ‘Met aandacht in het NU leven. Focus, now!’ authentiek zijn, zijn begrippen die ik zelf ook veel gebruik.

Ik voelde blijdschap in mijzelf over het hervinden van het toverwoord uit mijn jeugd. Met de komst van andere woorden voor hetzelfde begrip, leek het alsof ik mijn gave opnieuw moest uitvinden. De gave van geconcentreerd te zijn in intentie en Wil en het vervolgens te laten gebeuren. Ik WIST dit al. Ik beheerste dit al. Ik ben het nooit kwijt geraakt; ik was het belang ervan vergeten. Ik was vergeten dat dit mijn GOUD is en dat ik hiermee bergen kan verzetten. Letterlijk overigens; waarschijnlijk zijn op die wijze de piramiden in Egypte en vele andere bouwwerken tot stand gekomen. Ik wens mij verder te oefenen in concentreren bij alles wat ik doe. Concentratie bij schrijven, bij fietsen, bij afwassen, bij mediteren, bij het gesprek dat ik voer, bij het boek dat ik lees, bij het onderwerp dat ik bestudeer, bij de behandeling die ik geef (cranio sacraal thearapie is opperste concentratie, jezelf helemaal terugtrekken naar het grote niets zodat ego-ikje en ego-wil volledig oplossen). Dit is voor mij de ultieme concentratie: voorbij mijn ego-wil, samensmelten met de wil van het Hogere Zelf. Dit heel bewust keer op keer te oefenen, met de juiste intentie, dan zal ik in Goddelijke Concentratie door het leven gaan.